فیس بوک توییتر
dollarbender.com

باشگاه اختصاصی کلاه های بزرگ

ارسال شده در مرداد 16, 2021 توسط Todd Marvel

یکی از این کلوپ ها را که فقط به وزن های سنگین واقعی نیاز دارند ، تصویر کنید. از کتابخانه اشرافی های قدیمی ، جنرال موتورز و JP Morgan در صندلی های چرمی خود دوز می کنند. در پاسیو ، یک ناهار دیرهنگام برای افرادی که به تازگی جایگاه خود را از طریق اتحادیه بهبود بخشیده اند ، در حال انجام است. ExxonMobil و Citigroup بخشی از این جشن هستند. در نوار ، تعداد زیادی از "Nouveau Riche" مونتاژ شده اند - به نظر می رسد مایکروسافت برای اینتل و هیولت پکارد خریداری می کند. به دنیای باشگاه بزرگ کلاه درپوش ، بزرگترین آن مشاغل تجاری در تجارت عمومی خوش آمدید.

برای کسانی که علاقه مند به درخواست هستند ، عضویت شامل حداقل سرمایه گذاری در بازار 1 میلیارد دلار است و می تواند بر اساس کسی که با آنها صحبت می کنید به 10 میلیارد دلار بروید. موجود در رزومه ها اغلب به سایر گروه های شناخته شده وابسته هستند. 30 در حال حاضر با شاخص صنعتی داو جونز و موارد بیشتری با استاندارد و 500 پور هستند. این دو گروه به طور گسترده ای از شاخص های سلامت بورس اوراق بهادار پیروی می کنند.

میانگین صنعتی داو جونز (DJIA) وقتی شرکت هایی مانند Victor Talking Machine (بعداً در RCA Corp. ادغام شدند) ، Nash Motors (بعداً در موتورهای آمریکایی ادغام شدند) و شرکت F.W. Woolworth شرکت با جنرال الکتریک و جنرال موتورز را حفظ کرد ، خطوط خود را به سال 1928 باز می گرداند. ، تنها دو عضو اصلی باقی مانده. امروز ، نام خانوادگی مانند مک دونالد ، هوم دپو ، دیزنی و وال مارت برخی از برادران قبلی را جایگزین کرده اند. محاسبه میانگین با افزودن هزینه های 30 سهام و تقسیم توسط یک مخرج تعدیل شده انجام می شود.

از آنجا که شاخص 500 استاندارد و فقیر (S&P 500) دارای 500 شرکت در این فهرست است ، بسیاری این موضوع را یک شاخص دقیق تر از DJIA می دانند. همچنین بر خلاف شاخص صنعتی داو جونز ، S&P 500 یک شاخص وزنی است - به این معنی که وزن هر سهام با ارزش بازار آن تعیین می شود.

به طور غیررسمی ، برخی از شرکت های بزرگ کلاه "تراشه های آبی" نامیده می شوند. این اصطلاح در ابتدا از تراشه های پوکر بود که در آن تراشه های آبی گرانترین بودند. اکنون ، این به طور کلی نشان دهنده کیفیت بالا است ، که معمولاً برای شرکت های بزرگ با درآمد پایدار و سابقه رشد سود سهام محفوظ است.

سرمایه گذاران در صندوق های متقابل ظاهراً طرفداران بزرگی از سهام بزرگ کلاه هستند. از 10 صندوق بزرگ متقابل ، هفت نفر در درجه اول در سهام ایالات متحده و همه آنها هزینه می شوند (صندوق توسعه آمریکا ، شرکت سرمایه گذاری آمریکا ، صندوق های آمریکایی ، واشنگتن متقابل ، سهام داج و کاکس ، وفاداری Contrafund ، Fidelity Magellan و Vanguard Index 500) بودجه بزرگ درپوش هستند.

ممکن است کسی باور داشته باشد که ، با این شجره نامه ها ، حوزه کلاه های بزرگ ممکن است بدون رسوایی باشد ، اما با درس های اخیر آموخته شده از Enron و WorldCom ، ما می دانیم که حتی قدرتمندترین می تواند از غده های بلند آنها بیفتد. یک بار دیگر ، به ما یادآوری می کنیم که وقتی صحبت از سرمایه گذاری می شود ، هیچ تضمینی وجود ندارد.

با نگاهی به بازده (با استفاده از بازده سالانه این S&P 500 از سال 1926 - 2004 ، از جمله سرمایه گذاری مجدد سود سهام) ما بهترین سال را برای کلاه های بزرگ در سال 1933 با بازده +53.99 ٪ کشف کردیم. از طرف دیگر ، دو دهه قبل از آن ، در سال 1931 ، عملکرد -43.34 ٪ تاریک بود. از 78 سال بین سالهای 1926 - 2004 ، S&P 500 بازده مثبتی را برای 56 سال از سال به ثبت رساند.

به عبارت دیگر ، بیش از سالها بیش از سالها گذشته است. بدیهی است ، این همه سابقه گذشته است. آینده هیچ تضمینی برای دوام ندارد.

با مراجعه دوباره به صندوق های متقابل CAP ، مهم است که به یاد داشته باشید که بسیاری از آنها به جای وجوه "بدون کنترل" مانند شاخص S&P 500 ، وجوه "مدیریت شده" هستند. این به سادگی بدان معنی است که بیشتر صندوق های متقابل دارای مدیرانی هستند که به جای دنبال کردن شاخصی از کل جهان ، سهام خاصی را از جهان کلاه بزرگ انتخاب می کنند. این نه تنها تفاوت های بازگشت بین سرمایه و شاخص ها را ایجاد می کند ، بلکه تفاوت هایی بین سرمایه نیز ایجاد می کند.

همچنین ممکن است ایده خوبی برای تأیید تاریخ سود سهام بودجه باشد. اگرچه برخی از وجوه به طور خاص سهام با سود سهام بیشتر خریداری می کنند ، وجوه دیگر می توانند کمتر به آنچه سود سهام پرداخت می شود اهمیت دهند. معمولاً صندوق های متقابل مبتنی بر سهام سود سهام را یک بار در سال (معمولاً در ماه دسامبر) می پردازند ، اما گاهی اوقات بیشتر پرداخت می کنند. در هر صورت ، بسته به تقاضای درآمد ، مقدار سود سهام می تواند قابل توجه باشد.

واضح است که شرکت های بزرگ نباید تنها کلاس دارایی باشند که برای یک نمونه کارها به خوبی گرد در نظر گرفته می شوند. مشاغل متوسط ​​و سازمانهای کوچک برای دستیابی به تخصیص دارایی مناسب مهم هستند. اما برای سرمایه گذاری در شرکت های مشهور که واقعاً "حرکت دهنده ها و شیکرها" هستند ، هیچ چیز سهام بزرگ کلاه را نمی زند.